Úff, ég er að verða lélegur
bloggari! Ekki að ég hafi ekki reynt, í fyrradag (já, ég veit)þá
reyndi ég 3 sinnum, einu sinni skrifaði ég beint inn á
dagbókina, þvílíkt langt og fyndið blogg (get dagt þetta því að
þið fáið ekki að lesa þaðJ), en var víst of langorð því
að það hvarf allt þegar ég ætlaði að vista og aulinn ég ekki
búin að copya þegar ég vistaði. Semsagt, tilraun
nr:1
Tilraun númer 2: Var búin að skrifa
ágætlega mikið þegar að Emma var alveg búin að missa þolinmæðina á
teppinu og Hrafnhildur sem var ótrúlega fyndin og skemmtileg til að
byrja með var hætt að vera fyndin og Emma Dís vildi bara matinn
sinn og ekkert múður. Glugganum með blogginu var síðan óvart lokað
á meðan að Emma fékk að drekka.
Tilraun nr:3 Ég skrifaði í tölvuna
mína/Örvars og að þessu sinni í Word svo að ég væri nú alveg
“safe”. Ég var á ný komin með þrusublogg, sem hefði fengið nokkra
til að hlæja sig í hel, en vitiði menn, tölvan bara restartaði sér,
svona upp á gamanið og allt bloggið mitt sem að ég hafði verið svo
gáfuð að skrifa í Word (maður lærir af reynslunni) hvarf og
“autosave” (jú þetta veit ég nefnilega) hafði eitthvað gleymt sér
svo að bloggið var enn á ný horfið. Ég get ekki annað en viðurkennt
að eftir þetta var ég svo gjörsamlega búin á því (enda ekki hægt að
vera fyndin endalaust), og fór að sofa.
En núna skal ég reyna að segja ykkur
frá því hvað á daga okkar hefur drifið í þessari viku! Á mánudaginn
átti að vera svokallaður aðbúatilaðventukransdagur, því að ég var
svo upptekin við að undirbúa aðventukransa í EPAL að ég lét
heimilin sitja á hakanum hvað þetta varðar í síðustu viku. Ég var
búin að ákveða að gera aðventukrans í skál sem að mamma hafði átt
og var alls ekki að mínu skapi, en hélt að það yrði kannski
notalegt að hafa skálina svona í ein jól ,minningana vegna. Ég geri
þessvegna dauðaleit að skálinni, í öllum jólakössum, inn í skáp,
uppá skáp, bara neim it!! Nema skálin finnst bara ekki, pabbi sagði
mér svo þegar hann kom heim að sennilega (fyrst að ég fann hana
ekki) væri skálin brotin. Svo þetta varð að
aðfinnaekkiaðventuskálinadagur.
Í gær vafði ég því (eða næstum því,
er ekki alveg búin) krans úr thuju og við Hrafnhildur ætlum að
skreyta hann og setja svo glerkramarhús (svona sem passar fyrir
sprittkerti) í hann. Meira minn stíll verð ég að viðurkenna. Við/ég
bjuggum líka til piparkökudeig í gær, sem að við ætlum svo að búa
til kökur úr í dag. Ég verð að viðurkenna að það var ekki bara
leikur einn að búa til þetta deig, ætla svo sem ekki að fara að
segja frá því í smáatriðum en ímyndið ykkur þetta, smjör, sykur og
syróp að bráðna í potti, Ólíver Dór að sulla og hella út á borð
þurrefnunum sem að ég hélt að ég væri svo sniðug að blanda saman
fyrst, Emma Dís hágrátandi, svöng og þreytt í bílstólnum sínum, og
stelpurnar (Katrín Eik og Hrafnhildur) að reyna að hugga hana. Ég
verð að viðurkenna að ég var ekki viss um að ég héldi geðheilsunni
fram að jólum
Í dag er ég búin að sofa heila nótt
nánast, dóttir mín ákvað að klukkan hálf sex væri komin morgun og
það var eiginlega sama hvað ég reyndi, hún sofnaði ekki. Örvar tók
hana svo fram þegar hann vaknaði svo ég fékk að hvíla mig aðeins
lengur.
Í dag á að búa til mömmukökudeig, búa
til piparkökur, klára aðventukransinn og slappa aðeins af (hmmm).
Hlakkar til að sjá hvað af þessu tekstJ
Einn gullmoli að lokum: Í gær var
Örvar að bursta tennurnar hjá Ólíver Dór áður en hann færi með hann
í leikskólann. Svo þegar hann er búinn að bursta hann þá þurrkar
Ólíver sér um munninn í bindið hjá pabba sínum. Örvar varð lítið
glaður við þetta, byrstir sig og spyr hann hvað þetta ætti
eiginlega að þýða? Ólíver Dór svarar að bragði “hvað, ég var
skítugur?”
Kannski er ekki sniðugt að hafa svona
langt blogg, nennir einhver að lesa þetta??
Allavegana, tútílú!!!